Stavovi

Stav Partije rada o izborima u Srbiji

Posted on by admin33

Partija rada polazi od stava da je pitanje izbora sekundarno pitanju radikalizacije samih masa. Upravo pitanje radikalizacije neposredno se nameće kao put i metod borbe, a odgovor na to pitanje biće, i već jeste glavna linija deobe unutar protivnika režima u Srbiji.

Samo glasanje predstavlja faktički nevažan čin u poređenju sa činom spremnosti na odbranu i borbu za politička i ekonomska prava od strane masa. Partija rada  polazi od osnovnog stava da izbori ne mogu bitno uticati na suštinu državnog aparata, pogotovo ne u sadašnjim odnosima međuimperijalističkog rata, rušenja dosadašnjeg međunarodnog pravnog poretka, a posebno u zemlji potpune uzurpacije vlasti od jednog čovjeka i mafijaške klike oko njega.


Policija, sudstvo, zakonodavna i druga tela čvrsto su pod kontrolom celokupne vladajuće klase kapitalista,  pri čemu svaki izbori, pa i ovi služe isključivo legitimasanju najamnog ropstva za najšire slojeve. Stoga, revolucionari koji se kriju iza glasačke kutije nisu ništa drugo do idejno i političko sredstvo  kapitalističke  klase, odnosno postojećeg režima kao njenog instrumenta.
Ovo ne znači da partija neće podržati svojim propagandnim i drugim radom snage koje se bore protiv nacionalističkog i mafijaškog režima u Srbiji. Partija rada  je od početka podržavala tzv. studentski pokret kao liniju koja u ovim trenucima ima zajednički interes sa interesima najširih i najsiromašnijih slojeva.

Uprkos oportunizmu (idejnom i političkom) ovog pokreta, slom mafijaškog režima u Srbji značio bi veliki udarac za najreakcionarnije elemente kapitalista Srbije,  čiji kompradori u ovom trenutku se intenzivno pozicioniraju u sklopu globalnog pregrupisavanja snaga i militarizacije. Upravo ta politika svrstavanja i naoružavanja predstavlja najvećeg neprijatelja „običnih“ ljudi, radnika i drugih. Onih koji su uvek prvi na udaru krize, razaranja, šovinizma, masovnog egzodusa  i opšteg siromašenja i bede. Bedem takvoj politici i tom kretanju neće i ne mogu biti parlamentarni mehanizmi i legalistički pokreti. Bedem takvoj politici mogu biti isključivo politički svesne i organizovane mase.


Glasaj na ulici!
Smrt mafiji!

Stavovi Partije rada o imperijalističkom ratu

Posted on by admin33
  1. Prije više od deset godina Partija rada je izašla sa stavom da je kriza kapitalizma globalna i temeljna, a da se Treći svjetski rat već vodi. Ispravnost ove teze više nije upitna.
  2. Globalni rat ima sve osnovne odlike prethodnih međuimperijalističkih sukoba proisteklih iz potrebe da se kriza kapitalizma riješi ratom. Izvoz kapitala, koji je zamijenio izvoz robe, dostigao je takav stepen da nailazi na sve veća ograničenja, a globalni finansijski špekulativni balon je pred pucanjem. Serije finansijskih krahova, energetske krize, urušavanja kolonijalnih-zavisnih ekonomija a i krupnih imperijalističkih više nije apstraktna perspektiva već jasna budućnost i odlika novog imperijalističkog rata.
  3. Donekle izmenjene forme svjetskog rata i nove karakeristike su samo posljedica naraslih proizvodnih snaga. Privid, novog, sveobuhvatnijeg vojnog, informativno-propagandnog i idejnog vođenja ne mijenjaju uzroke rata i same njegove nosioce, i jedino što je novo je kvantitet sile koja se može upotrebiti. Upravo ovaj kvantitet na bazi sadašnjih proizvodnih snaga nosi u sebi potencijal neviđenog razaranja. Iluzije i buržoaska propaganda o kratkom globalnom ratu nisu ništa novo do stalne saputnice tih istih ratova i ponovo će se pokazati kao potpuno neutemeljene i nemoguće.
  4. Balkanske zemlje i balkanski narodi ne mogu biti izuzeti od ovog rata koji će se neminovno proširiti i na te prostore, a sve naznake tog nezaustavljivog procesa su već u toku. Proces militarizacije, priprema za sukobe, stvaranje vojnih saveza i sveobuhvatno trovanje najširih masa šovinizmom je već u toku.
  5. Partija rada u svom propagandnom radu neprekidno postavlja i razvija ideju balkanskog pokreta otpora kao pretpostavke i jedinog uslova da balkanski narodi ne budu topovsko meso i obično sredstvo interesima imperijalizma i multinacionalnog kapitala. Njihovo nastojanje je jasno – da prevladaju krizu i cio svijet podijele i potčine svojim klasnim interesima – eksploatatorskih, pljačkaških i zločinačkim planovima stvaranja tehno fašizacije kao sredstva i suštine nove feudalizacije i novog ropstva.
  6. Pred svim predrevolucionarnim, antifašističkim, antiimperijalističkim snagama u svijetu i na Balkanu pitanje rata i odnosa prema njemu danas je centralno pitanje koje nadilazi sva ostala pitanja. To pitanje treba da određuje aktivizam političkih subjekata, a što podrazumijeva da zajednički cilj ovih snaga može dovesti i do osnova za stvaranje i jačanje samog opštenarodnog fronta, odnosno osnova pokreta otpora ratu, imperijalizamu i fašizmu.
  7. Zbog istorijske prošlosti, još uvijek prisutnih nacionalnih podjela na Balkanu, a koji koriste i imperijalisti i njihovi kompradori po balkanskim zemljama , opštenarodni front otpora može se graditi samo na zajedništvu i ravnopravnosti svih balkanskih naroda. Sa pokretom predvođenog od snaga koje stoje u potpunosti na pozicijama internacionalizma, bez primese bilo kakvog nacionalizma – otvorenog ili prikrivenog.
  8. Partija rada će voditi idejnu borbu protiv svih snaga koje mašu crvenim zastavama, a u stvari unose zabunu u redove obespravljenih najširih slojeva i u suštini pomažu imperijalistima i kompradorskim režimima, svrstavajući se uz pojedine imperijalne saveze ili čak uz kompradorske režime. Nastupanje sa socijalšovinističkih pozicija ili pak reformističkih u svojoj podjeli gubi značaj i postaje samo različita idejna manifestacija jednog te istog i reakcionarnog.
  9. Osnovni cilj radničke klase, odnosno same Partije rada je revolucija. No Partija rada smatra da u sadašnjim uslovima trajanja rata ne postoje objektivne okolnosti za sprovođenje revolucije. To ne znači da svaki dan produžetka rata ne jača revolucionarne snage u cijelom svijetu, odnosno slabi i dezorganizuje buržoarske snage. Pokrenute mase to već svuda pokazuju. Isto tako, Partija rada smatra da se revolucija ne može sprovesti bez naoružane partije, širokih narodnih frontova i njihove armije. Dužina borbe i način osvajanja vlasti u rušenju kompradorskih i mafijaških režima u balkanskim zemljama ne mogu biti unaprijed određeni, ali bez stvaranja potrebnih pretpostavki, revolucija ne može započet ma kakve objektivne okolnosti bile.

Stav Partije rada

Posted on by admin33

Partija rada smatra da je napad američkih i izraelskih imperijalista na Iran samo  dio i produžetak globalnog imperijalističkog rata koji uveliko traje. U tom ratu koji po cijelom svijetu izaziva sve veći haos i stradanja, slabljenje ili poraz imperijalista, prije svega najagresivnijeg američkog imperijalizma, u interesu je  svih naroda svijeta i samog američkog i izraelskog naroda. Takođe, Partija rada smatra da, bez obzira na reakcionarni karakter iranskog režima, odbrana  naroda, odbrana zemlje od okupacije, od izazivanja građanskog rata i  parčanja zemlje,  u ovom trenutku je u interesu progresivnih snaga u Iranu.

Stavljanje u prvi plan borbu protv režima, uz pomoć američkih i izraelskih bombi i ne pružanje otpora  i samoj agresiji, bio bi izraz  običnog petokolonaštva. Mi smo ubijeđeni  da će  ovaj rat i ostali međuimperijalistički sukobi samo ojačati pozicije revolucionarnog pokreta u svijetu.

Stav Partije rada o razvoju događaja u Kurdistanu

Posted on by admin33

U epohi imperijalizma nacionalno pitanje i dalje predstavlja jedno od glavnih pitanja revolucionarnog pokreta, koje je posebno izraženo u slučaju Kurdistana. Kurdi predstavljaju narod koji je kao retko koji bio izložen pogromima, genocidu i represiji svake vrste. Uprkos borbi protiv izuzetno moćnih neprijatelja, ovaj narod pokazao je i pokazuje nesalomivu volju u borbi za svoje samoopredeljenje i ta volja služila je decenijama kao vodilja i inspiracija revolucionarnih pokreta širom svijeta.

Upravo zbog stepena i karaktera reakcionarnih režima koji vladaju na Bliskom istoku, kurdska borba za nacionalno oslobođenje je uspješno oko sebe okupila i povezala i borbu za oslobođenje žena kao i širu antiimperijalističku borbu. Sveobuhvatni oslobodilački karakter ove borbe je pokazao svoju moć u pobjedama nad širokom lepezom neprijatelja u prethodnim godinama.

Oslobodilački i revolucionarni karakter ove borbe stoga mora biti nedvosmisleno podržan od svih dosledno revolucionarnih partija i organizacija.

Istorije klasnih i nacionalnih borbi pune su taktičkih ustupaka nosioca tih borbi, posebno u sukobu sa daleko moćnijim neprijateljima, i takva zakonitost u svijetlu ostvarivanja glavnih političkih ciljeva kao dijela objektivnog istorijskog procesa je nužna. Sa druge strane, taktički ustupci koji su nužni ne smiju postati pravilo i prerasti u idejna ili druga lutanja koja vode u nepricipijelnu politiku i još veće greške i poraze.

Nastavak kurdske borbe i otpora takođe će nužno ojačati formiranje nove revolucionarne linije i poraza trenutno preovladavjućih idejnih nedoslednosti, različitih formi oportunizma i reformizma, kao i sektaštva kojeg praksa sve brže likvidira.

Na bazi toga, čvrsto smo uvjereni da je kurdski pokret i više nego sposoban i zreo da pravilno analizira i prevaziđe sadašnje uslove i da sadašnje poraze pretvori u buduće pobjede.Takođe smo uvjereni da će borba kurdskog naroda, u uslovima sadašnjeg međuimperijalističkog rata nužno okupiti oko sebe i druge narode Bliskog i Srednjeg istoka u borbu protiv imperijalizma, marionateskih i kriminalnih režima i drugih reakcionarnih hordi. Borba kurdskog naroda se ne može uništiti, ona je ispravna i istorijski opravdana. Stoga smatramo da je trenutni poraz ništa više do preduslov budućih pobjeda.

Stav Partije rada

Posted on by admin33

Međuimperijalistički Treći svjetski rat dobija na svom intenzitetu, što potvrđuje eskalacija sukoba po svijetu sa novim žarištima koja su sve učestalija. Taj rat je, pored novih formi njegovog vođenja, ušao u fazu potpunog rušenja tzv. medjunarodnog pravnog poretka i važećih principa koji su bili samo izraz tog istog dubokog, nepravednog, svijeta i kojeg je trebalo odavno srušiti.
U tom medjuimperijalističkom ratu smo svjedoci koliko je taj svijet, pod dominacijom imperijalisitčkih sila, licemjeran i zločinački.
Današnji međuimperijalistički sukobi su samo izraz tog raspadajućeg svijeta i Partija rada te sukobe, bez obzira na sva stradanja i uništenja što oni sa sobom nose i mogu još izazvati, vidi kao mogućnost da se svjetskim pobunjenim masama omogući brža pobjeda ka uspostavljanju novog svijeta.
Partija rada je još ranije zauzela stav da prije svega podržava uništenje tzv. zapadnog imperijalizma pod vođstvom SAD, kao najmoćnijeg, kako bi se svjetske mase lakše obračunale sa ostalim imperijalistima. I Partija rada će taj svoj stav braniti i sprovoditi kroz ideju i praksu Balkanskog pokreta otpora.

Stav Partije rada

Posted on by admin

Povodom trenutne situacije u Srbiji i borbe pobunjenih masa protiv mafijaško-kompradorskog režima i sve čvršće diktature, Partija rada pozdravlja namjere podizanja narodnog otpora na viši nivo, kao nužnost i jedini put kojim se može srušiti postojeći režim.

Pripadnici Partije rada će učestvovati u jačanju i širenju otpora masa bez obzira koji stepen represije režim primenjivao.

Banditski režim je ušao u rat protiv naroda Srbije i taj će rat izgubiti.

Balkanskim pokretom otpora!

Jedino revolucijom!

Stav Partije rada o situaciji u Srbiji

Posted on by admin33

1. Od trenutka izbijanja studentskih i građanskih protesta Partija rada ih snažno podržava i aktivno učestvuje u njima iz osnovnog razloga što u njima vidi put za jačanje političke klasne svijesti radničke klase i svih širokih masa  u Srbiji.

2. Partija ima  stav  da je osnova datog pokreta sve siromašnija i nepostojanija srednja klasa koja u tendenciji opšte krize imperijalističkog svijeta vidi izlaz u reformi postojećeg kapitalističkog sistema i vraćanja na prethodni, a sada nemogući klasni status quo.

Idejna heterogenost, organizaciona nepostojanost i taktički haos  je glavna karakteristika ove klase, i ujedno čitavog pokreta koji u najvećem dijelu nosi njen pečat. Kombinacija nacionalizma, liberalizma, kao i ljevičarskih sitnoburžoarskih elemanata u potpunosti je proizvod takvog stanja.

Sitna buržoazija i bliski slojevi borbu vode ne protiv eksploatativne prirode samog sistema i siromaštva koje oduvijek pogađa i radničku klasu i poluproleterske elemente na selima, već  isključivo tendencije sopstvene proleterizacije i obespravljenosti. Prema tome, stav je da je sadašnja borba tek uvertira u buduće klasne borbe, ali da je obaranje režima  legitimni politički cilj i za radničku klasu.

3. Slabost pokreta se ogleda u nedovoljnoj organizaciji koja nije posljedica samo idejne, već i materijalne raštrkanosti srednje klase. Navika individualnog djelovanja (koja proizilazi iz klasnog položaja), odbojnost prema disciplini i centralizaciji, kao i samo neiskustvo negirali su mogućnost osnivanja trajnije i postojanije strukture i organizacije, sa jasno utvrđenim ciljem i taktikom.

Dezorganizacija, stihija u djelovanju, ali i namerno pozivanje radničke klase isključivo na sindikalnu borbu pod krovom duboko kompromitovanih sindikata, a u odsustvu moćnog subjekta razlog je zbog čega pobunjena srednja klasa nije uspjela da u svoje redove pridobije i radnike i druge eksploatisane.

4. U sadašnjim uslovima u kojima je režimu nemoguće da slomi pokret, oblici borbe koji se javljaju su prije svega stihijske prirode i  u sebi nose klicu budućeg svjesnog organizovanja. Jačanje političke represije, upotreba policije i paravojnih formacija jača  svijest o potrebi aktivnijeg otpora.  Oslobađanje straha i ranijeg okvira djelovanja stvara nove političke djelatnike, pa su napravljeni  koraci u ispravnom tretiranju države i njenih struktura (sada) kao neprijateljskih elemenata protiv kojih se treba boriti.

Upravo sa jačanjem ove svijesti jača i borba između dvije glavne struje u pokretu: reformističko-oportune i linije koja je jasno podvukla crtu da je promjena nemoguća bez obaranja režima. Upravo ovu liniju Partija rada u potpunosti podržava i nastoji da ona prevlada. Oportunizam prorežimske struje u pokretu, koja svojim paktiranjem, pacifizmom i drugim djelovanjem aktivno tupi borbenu oštricu pobune, stvara od nje, svjesno ili ne, agenturu režima u redovima pobunjenih.

5. Partija rada smatra da se događaji u Srbiji ne mogu posmatrati van šireg konteksta Balkana i Trećeg svjetskog rata. Neminovnost novih ekonomskih, političkih i vojnih događaja koji će se prije ili kasnije preliti i na Balkan ponovo afirmiše parole koje PR ističe već dugo vremena u ime eksploatisanih i nezadovoljnih masa unutar zavisnih, kompradorskih režima na čitavom Balkanu, a to su:

Jedino revolucijom – jer jedino revolucijom se trajno mogu uništiti režimi koji svakodnevno proizvode kako pljačku za sebe, tako i siromaštvo i bijedu za mase i opštu neljudskost na svakom koraku.

Balkanskim pokretom otpora – kao istorijski nužnom silom balkanskih naroda koja će osloboditi balkanske narode imperijalističke čizme multionacionalnog porobljavanja, dužničkog ropstva i savremenih oblika kolonijalizma.

Stav Partije rada u vezi stanja u Bosni i Hercegovini.

Posted on by admin33

Pitanje jedinstva Bosne i Hercegovine je devedesetih godina prošlog vijeka bilo suštinsko pitanje u borbi za opstanak Jugoslavije ili njenog raspada. Na tom pitanju su se prelomile sve kontradikcije u njenom postojanju i funkcionisanju i koje su se pokazale mnogo jačim nego potreba za opstankom same Jugoslavije. Snage velikosrpskog nacionalizma potpomognute velikohrvatskim nacionalistima su pokušale razbiti BiH i spriječiti stasavanje bošnjačke nacije u svom razvoju nacionalne samobitnosti.

Znamo da te snage nijesu u tome uspjele. Bosna I Hercegovina je ostala cjelovita bez obzira na samu suštinu njenog društveno ekonomskog bića i kako se voli naglasiti – stepen njene državne funkcionalnosti.

Danas BiH predstavlja državu zamrznutih sukoba, teritoriju podjeljenu prije po principu feudalizma nego federalizma, uz stalnu težnju velikosrpskih I velikohrvatskih snaga da ostvare svoj uticaj na jedan ili drugi način, u okviru već postojećih imperijalističkih odnosa.

Istorijski, ovo je ne samo zbog tih težnji Beograda i Zagreba, posredno i samog Sarajeva,  već i zbog toga što imperijalisti nikada i nisu likvidirali politiku zbog koje je i vođen rat, već su je samo pacifikovali i uokvirili u sopstvenu hijerarhiju. Upravo tako, ispod vojne, ekonomske i političke okupacije, kompradorske elite BiH danas i žive, koristeći sopstvene entitete i federacije kao poligone za opštu pljačku, kanališući bilo kakav bunt u močvaru nacionalizma i pretnje novim-starim ratom. Ovo je fenomen koji je karakterističan za čitavu BiH.

Danas, pitanje Bosne i Hercegovine ponovo dobija na značaju, ali ne kao izolovano političko pitanje, već kao deo niza kontradikcija koje vladaju Balkanom. Mi smo već podvlačili da kriza u jednom delu Balkana nužno se mora preliti i na druge djelove i na tome ostajemo. Formalno jedinstvena, a suštinski podijeljenja BiH, nastala kao posledica rata 90- ih upravo danas i služi kao politička tempirana bomba, u kojoj snage ne odmjeravaju više srpski, bošnjačkiili hrvatski nacionalisti kao samostalni politički činioci – već kao produžene ruke ruskog ili zapadnog kapitala.

Međutim, ne ulazeći u domen lokalnog politikantstva, u realnosti, balkansku politiku kroje imperijalističke države vođene silom multinacionalnog kapitala i u ovom slučaju je to takođe evidentno. Bez pružanja političke, ekonomske i vojne pomoći od strane imperijalističkih država u liku SAD, Rusije, Njemačke, Francuske, Britanije i drugih, rat u Bosni i Hercegovini nije moguć (kao što nije moguć ni u Srbiji ili bilo gdje na Balkanu).

Tenzije koje se dižu od lokalnih kompradora, a zatim “regulišu” snagom EUFOR-a ili nekom drugom oružanom silom (poput NATO-a) je u uprošćenom smislu – već dogovorena farsa. Da, tenzije između kompradorskih elita postoje, one su sposobne da reže jednu na drugu, ali lanac multinacionalnog kapitala je čvrsto stegnut i iste šake drže sve sukobljene strane. Jedino promenom odnosa snaga u samim imperijalističkim odnosima (kao što bi bilo povlačenje Amerike sa Balkana, naglo jačanje Njemačke, Francuske ili druge države) bi postavilo osnovne uslove za aktivaciju tih sukoba.

Potpisivanje odbrambenih, a uistinu napadačkih sporazuma koje je nedavno započeto upravo govori da će prije ili kasnije na red doći i BiH. Pred našim očima se pripremaju uslovi za buduće balkanske ratove i u kojima neće na tapetu biti pitanje postojanja BiH,Kosova, Crne Gore ili neke druge države, već kojem savezu će se ti narodi i te države prikloniti. Sasvim je izvjesno da će neki stari neprijatelji sada biti saveznici, i da će neki stari saveznici biti novi neprijatelji.

Može li BiH iz tog začaranog kruga da izađe ili da li smo opet na poprištu novih sukoba u samoj BiH? Mogu li bosanskogercegovačke mase izbjeći novi rat?

Da, mogu i to ne samo nastavljajući ono što su započele 2014. godine, već koristeći baš tu pobunu kao obrazac šta činiti i šta izbjegavati. Pobuna, ma kako sveobuhvatna i duboka, bez političkog subjekta, bez sveobuhvatnih organizacija će uvek se završavati kao poraz. Da bi taj plamen nastavio da sija, potrebno je organizovati ga, dati mu političku formu, lomiti nametnute nacionalne, lokalne i druge brane i graditi jedinstvo naših naroda na bazi već dobro poznatog zajedništva, kojeg je Bosna i Hercegovina bila najčvršći primjer i zbog čega je i morala u ratu 90-ih da plati najveću cijenu.

Koja je uloga bosanskih najširih masa I šta raditi?

Svakako da mase trebaju da nastave odupirati se pojedinim modernim feudalcima i tim interesima iz devedesetih za njenim komadanjem. Svako potezanje klasnog pitanja vodi moblizaciji svih vladajućih struktura, u Sarajevu, Banja Luci i Mostaru i stvaranju jedinstvenog fronta u sadejstvu sa tzv. Međunarodnom zajednicom i neposrednom silom okupatora.

Gorivo koje već postoji u vidu sveopšteg siromaštva, eksploatacije, besciljnog lutanja po bijelom svijetu “za boljim”, korupcije i pljačke, totalne rasprodaje resursa Bosne i Hercegovine, uz pravdanje svog poretka, može i mora podignuti na viši stupanj podjelu ne po nacijama, već po klasama.

Izazivanje nacionalnih podjela na Bošnjake, Hrvate i Srbe može biti samo propagandni i poliitčki instrument lokalnih političkih struktura i njihovih imperijalističkih finansijera i nalogodavaca. U uslovima nadolazećeg predatorskog rata, bosanskohercegovačke mase, kao i mase Srbije, Kosova, Albanije, Hrvatske, Crne Gore i uopšte Balkana imaju zadatak – ili biti topovsko meso u ratu kojem se neće nazirati kraj ili nemilosrdno srušiti svijet kapitalizma I imperijalističkog porobljavanja.

To djelo, posebno u BiH, mogu izvršiti jedino bosanskohercegovački narodi, zajedno sa drugim porobljenim narodima Balkana. Ukoliko se politička borba ne podigne na ovaj stupanj (a moraće), pitanja objektivno sekundarne prirode (u tim uslovima): ustava, funkcionalnosti BiH, separatizma – ostaće samo i isključivo instrument kompradorskih elita za odvlačenje pažnje i za produbljivanje okupacije.

Upravo zbog ovih postavki, Partija rada ističe svoje parole koje smo uputili masama i stajali iza njih u različitim periodima i koji odražavaju našu idejnu poziciju,a to je prvo -”Bosna se dijeliti neće, jer se dijeliti ne može!”, kako 1992. tako i sada. Drugo, da je put oslobođenja  “Jedino revolucijom!”, što je i iskra socijalne pobuna pokazala u praksi 2014. godine, i treće- ”Balkanskim pokretom otpora !” – odnosno potreba savezništva masa BiH, sa masama Srbije,Kosova,Crne Gore, Hrvatske, Albanije i šire, bez kojeg je nemoguće povesti borbu protiv imperijalizma, čiji su domaći kompradori samo produžena ruka, stoga i sada ostaje:

Bosna se dijeliti neće, jer se dijeliti ne može!

Jedino revolucijom!

Balkanskim pokretom otpora!

Stav Partije rada

Posted on by admin33

Partija rada od samog početka učestvuje u opštenarodnom buntu naroda Srbije protiv mafijaškog, nacionalističkog i kompradorskog režima kojeg smatra prvom linijom odbrane interesa multinacionalnog kapitala na Balkanu. Pobuna naroda u Srbiji je ne samo legitimna, već i potrebna za narod kao njegov glavni ispit pred predstojećim mnogo većim istorijskim izazovima i iskušenjima. Članovi Partije rada učestvuju i učestvovaće u ovom pravednom buntu s ciljem da se dođe do obaranja mafijaškog režima kao glavne prepreke na putu oslobođenja naroda Srbije i njegovog učešća u borbi naroda Balkana za svoju slobodu.

Partija rada smatra da narodi Srbije, Bosne i Hercegovine, Kosova, Crne Gore, Makedonije, Hrvatske i cijelog Balkana treba da pokažu snagu i odupru se daljem porobljavanju, kao i svim pokušajima da se Balkan ponovo uvuče u nove sukobe, gde bi balkanske mase uzalud ginule u obračunu krupnih imperijalista za njihove pljačkaške interese.

Jedino revolucijom !
Balkan balkanskim narodima !

Stav Partije Rada o protestima u Srbiji

Posted on by admin33

Partija Rada ponovo ističe da podržava svaki istinski bunt masa protiv mafijaških i kompradorskih režima. Protesti u Srbiji legitimni su izraz nezadovoljstva naroda u Srbiji opštom korupcijom, uzurpacijom vlasti, dekadencijom i rasprodajom ostataka suverenosti.

Militarizacija i fašizacija društva  je zahvatila skoro sve zemlje Evrope, dok istovremeno socijalni i klasni antagonizmi postaju sve izraženiji, a time i strah u  vladajućim klasama, što se vidi i u slučaju Srbije.

Partija Rada smatra  da trenutno ograničavanje borbe na isključivo antirežimsku, a ne i antisistemsku i antiimperijalističku, ne može doprineti dugoročnom oslobođenju naroda u Srbiji od jarma finansijskih oligarhija, multinacionalnih korporacija i vojnih saveza. Vučićev režim predstavlja samo još jedan od imperijalističkih pijuna na Balkanu, a koji narod Srbije i njene resurse radi ostanka na vlasti i pljačke nemilosrdno nudi imperijalistima.

Sadašnji protesti i demonstracije u Srbiji, pre svega studenata  su iskorak u odnosu na pređašnje stanje, ali  su osuđeni i na propast ukoliko ne pridobiju uz sebe širu populaciju, a pre svega radničku klasu kao najprogresivniju i ujedno najmasovniju snagu u društvu.  Istovremeno, pobunjene mase ne smeju dozvoliti da postanu sredstvo za  samo personalnu smenu vlasti, i nadmetanje imperijalista u njihovoj borbi za Srbiju, a što bi moglo voditi  i  sukobima u Srbiji.

Partija rada proteste u Srbiji posmatra i kao  integralan  deo opšte borbe naroda na Balkanu za oslobođenje od kolonijalizma, imperijalizma i novoga rata kojem se kreću u susret pod palicom lokalnih kompradora i stranih kapitalista.

Jedino revolucijom!

Balkanskim pokretom otpora!